Resulullah (s.a.v.)’ın ağlamasıda gülmesi gibi ölçülüydü.Kahkahayla gülmediği gibi, yüksek sesle, aşırı derecede ağlamazdı.Sadece gözünden hafifçe yaşlar boşanırdı.Göğsünden kaynama uğultusuna benzer ses işitilirdi.O, bazen bir ölüye merhametinden, bazen ümmetine şefaatinden ağlardı.Bazen Allah korkusundan, bazende Kur’an dinlerken ağlardı.

Kitap Yorumları - (2 Yorum)
O zamanki bakış açısıyla ve bugünkü şimdi düşündüklerimizi kendi kafamızda karşılaştırmamızı sağlıyor.
O’nu üzen hadiseler nedense şimdi “eğlenme” sebebi olmuş. asıl üzülmesi gereken biziz…