Editörlüğünü Semiramis Yağcıoğlu’nun yaptığı bu kitap 1990 sonrası Türkiye’de canlanan laik, anti-laik çatışmasına ilişkin gazete söylemleri üzerinde araştırmalar yapan çeşitli disiplinlerden yazarları bir araya topluyor. Bu yazarların her biri, Türkiye’deki kültürel ve toplumsal değişime, kendi uzmanlık alanlarından bakarken, kendilerini laik ve anti-laik olarak konumlandıran öznelerin ürettikleri söylemlerin, sadece “metin” dediğimiz yazılı belgelerle sınırlı kalmadığını, aynı zamanda, dünya görüşlerini ve kültürel biçimlerini varettiklerini ve yeniden ürettikleri toplumsal pratikler olarak da ele alınması gereğini vurgulamaktadır.