“Alphan Akgül için Dil, bir ‘kuzgun’, şiir ise ‘yara’dır. Şair, Prometheus mudur öyleyse; ve şair, bu yarayı ‘el işinden bir güz’ gibi mi taşır? Yoksa, evet yoksa, şiir ‘kağıdın içinde esip duran mürekkebi’n o el işi güzden kalma fırtınası mıdır? Evet öyledir!Mallarmé, ‘Dünya, bir kitap olmak için vardır,’ diyordu; Akgül’ün şiirinde ise, ağaçlar ‘bahçe olmak’ için vardır ve şair abdal, kendini ‘o bahçelerin sesinden çözmek’ için var olur. Evet öyledir!Alphan Akgül için şu söylenebilir: ‘Kalbini eşyadan aldığı saatlerde’ yazan bir şair. Evet, öyledir!” Hilmi Yavuz