“Büyük insanlar, kendi hayatlarını değil milletlerinin hayâtını yaşarlar. Sâmiha Ayverdi’nin hâtıraları, sâdece onun kişisel hâtıraları değildir. Ayverdi milletinin hayâtını yaşamış, geçmişini ve geleceğini düşünmüştür. Mâzinin elinden tutup getirmek isteyen yazar, hâtıralarını anlatırken güçlü, zengin ve çağrışımlarla ilerleyen bir dil, rahat, söyleşiye benzeyen, okurun varlığından haberdar olan, hattâ okurla konuşan bir tarz kullanır. Hâtıraları, geçmişten çok güne ve geleceğe yöneliktir, muhâsebe ve mesaj iç içedir. Elinizdeki eser, Ayverdi’nin hâtıralarını kuramların sunduklarından da faydalanarak anlama ve anlatma denemesidir.”