Özlüyorum… Tüm bu incelikleri, zariflikleri, hiç tanımasam da, hiç görmesem de, seslerini işitmesem de bu güzellikleri huzur denen heybelerinde taşıyan, o evvel giden ahbâbı özlüyorum. İnsanın güzel bir dostu özlemesi gibi özlüyorum. Biz hep eski zamanlara hasret duyarak yeniye yol alıyoruz. Yeniye vasıl oldukça, eskiden uzaklaştığımızın vehmine kapılıyoruz ama içimizde hep eskiye dair bir fırtına kopuyor. Yenilendikçe eski daha da kıymetli oluyor. Bazı eskiler var ve çok şükür hiç eskimiyorlar!