Hac fariziyesi dendiğinde, insanların inanca bağlı olarak yaptığı bir deneyim anlaşılır. Dolayısıyla inanırlar için hac fariziyesi, üzerinde herhangi bir yorumlayış veya eleştiri kabul etmeyen bir ibadettir. Bu kitap, dinsel bir fenomen olarak hac fariziyesini tartışıyor, yorumluyor, yargılıyor değildir. Bu kitap, dini bir fenomen olarak ortada olan hac konusunu, tasavvufi açıdan ritüelik olarak değerlendirmektedir. Bu da hac ritüeli üzerinde birtakım canlandırılması, uyandırılması gereken anlamların olduğunu işaret eder. Hac ritüeli, yaradılış felsefesinin sembolik göstergesi, bu felsefenin içeriğinin somuta dökülmesidir. Tek kelime ile hac, yaratılış tiyatrosudur.