Çağdaşlarının Pavlus hakkındaki görüşlerini öğrenmeye başladım. Hakkındaki düşünceleri o kadar çoktu ki. Nietzsche ondan şöyle söz etmişti: “Var olan en hırslı adamlardan biri, boş inancı yalnızca kurnazlığıyla eşdeğerde olan. Çok işkence görmüş, çok acınılacak bir adam. Hem kendisi hem de diğer insanlar için olağanüstü rahatsız edici biri.” Viktorya döneminin dekanlarından biri olan Farrar, onu “mağrurca üstünlük taslayan, hor görülen, ölümlü zayıflıklara ve olağanüstü tutkulara sahip mermer gibi donuk ve duygusuz bir kutsal” olarak tanımlamıştı. Basil Matthews onu “erkek çocukların kahramanı, kaslı bir Hıristiyan” halinde düşünmüştü. Sholem Asch’ın, “Elçi” isimli dikkate değer romanındaki Pavlus’u bile gerçeine benzemekten uzaktı.