Yirminci yüzyılda İran’da yetişen iki dilli şairlerin başta gelenlerinden biri de Muhammed (Mehemmed) Hüseyin Şehriyar’dır. Hafız ve Sadî başta olmak üzere klasik İran şiirinin ustalarının izinden giden Şehriyar genelde klasik tarzın kurallarına bağlı kalmış, klasik mazmunları kullanmıştır.Yârin şehrinde bundan başka şehriyar yokYârin şehri gibi şah yetiştiren bir şehir yokBen cennet kuşuyum ama bu kafesteŞimdi aşkın esiriyim; kaçacak yer yokHazan yaprağı yüzüm gibi sararmasınGülüm! Yüzünün tazeliğinde bahar yokLalenin kanıyla gül yaprağına yazmışlarVah vah! Lale yüzlülerin devrine itibar yokYıldız! Sahit ol. O naz uykusu sarhoşununGeceleri uyumaz âşığın halinden haberi yokYârin şehrinde yaşamak cana can katar amaBu şehirde Şehriyar’a gamdan başka yâr yok