Kusma hissi tüm vücudumu sarmış durumda. Bu sadece midemde gerçekleşen istenmeyen bir gıdanın dışarı çıkma isteği de değildi. Sanki beynim, kollarım, ayaklarım, gözlerim, kısacası bana ait olan vücudumun, dört köşesi kusma isteğiyle çıldırıyordu. Ve ben kendimi sadece kusmuk gibi hissediyordum. Bana ait olan vücudum benim isteyerek yediğim bir gıdayı kabullenmiyor isyan ediyordu. Bana ait olan sandalyeme otururken dakikalarca düşünüyordum. Sanki kalk der gibi bir ayağı boşlukta kalırdı. Yatağımda da benzer bir durum var. Sanki benden hoşlanmıyor, üzerinde uzanmamı, sevişmemi hiç istemiyor. Bazen çay içesim geliyor, çay bardağı ya elimden düşüyor ya da anlam veremediğim biçimde çatlıyordu. Uzaktan kumanda kanalları değiştirmiyor, bilgisayarım faresi çalışmıyor. Nesneler bana savaş açmış gibiydi. Dedim ya, hiçbir şey kabullenmiyordu beni! İnsanlar bile!