“Tamamlanamamış öykümüzün eksikliğine hikâye” yazmışım kitabın başına. Herkesin eksik kalan öyküleri yok mudur? Yaşanamamış, her ne kadar yaşanmak istense de hep eksik bırakılmış, yarım kalmış… Uzun zamandır bu tarz öykü okumamıştım. Değişik, istisna ve biraz da müstesna… Farklı bir tat, kimileyin damakta kalan… Öykülerdeki benzetmelere özellikle hayran kaldım. Hayal gücünün kaçmaya değil aksine yakalanmaya uğraştığı bir kalemi var Hekimoğlu’nun. Tebrik ederim. Gerçekten güzeldi, özellikle o iki ihtiyarın atışmaları gözlerimin önünde canlandı ve ihtiyarın yalnız kalışı yüreğimi sızlattı. Muhteşem.