İnsanla iyilik arasına dikenli bir köprü yapmıştır şeytan. İnsanla kötülük arasındaki köprü ise dikensiz asfalt bir yoldur. İşte bu dikenli yolun temizlenmesi işini üstlenen yazarlardan biri de, ‘bir insan sevdalısı’ olarak bilinen emekli eğitimci dostum Arif Bilgin’dir. Aynı zamanda da bir Elbistan, bir Türkiye ve Dünya sevdalısıdır Arif Bilgin. Yazılarında insan ilişkilerini, tarihi dokular içerisinde gerçekçi bir şekilde yöresel ağız da kullanarak anlatmıştır Yazar Arif Bilgin, öykülerinde özellikle kadın ve onun ayrılmaz parçası olan çocukların gördüğü haksızlıkları konu edinmiştir. Aile içerisindeki kişisel tatminlerle yapılan kavgalardan en çok zarar görenin çocukların olduğunu okuyucularına öykü biçiminde sunmuştur. Başka bir deyişle Arif Bilgin; “Allah’ın bizlere emaneti olan çocuklar çocuk olarak kalmalı; onların teline bile zarar gelmemelidir!” sözünün yansımalarını anlatmak istiyor öykülerinde. Çocukların, tarihi okuyanlar değil, tarihi yazanlar olduğunu, bu nedenle onların şiddetten uzak, doğru eğitim ve doğru yönelimlerini arzu etmiş bir yazardır Arif Bilgin. Bu kitapta; olayların arasına bir eğitimcinin vermesi gereken olumlu davranışları çok iyi serpiştirmiş, bu haliyle okuyucu hem eğlenip hem bilgilendirilmiştir. Çocukları büyüklerden ayıran en önemli özellikleri bu kitabın satır aralarında yakalayabilmek mümkündür. Buna bağlı olarak, bu kitaptan çıkarılacak sonuçlardan birincisi; çocukların hangi şartta olursa olsun istediğini elde edebilmek olduğu; İkincisi; acı içinde dahi mutlu olabilmeyi becerebildikleri ve üçüncüsü; yasaklanan şeyleri, merak içgüdüsü ve bilgi eksikliğinden dolayı akıllarına takmalarıdır.Mehmet Ali Elçin / Yazar