NİLÜFER ZAMANITemmuz ağustos aylarıydı. Tam da nilüfer  çiçeklerinin açma zamanı.  Mutlu bir hayatı olan Nilüfer’in  kocası, ünlü bir sanatçıydı.  İkiz oğullarıyla taçlanan güzel yaşamlarının bir yalandan ibaret  olduğunu o sabah gazetedeki bir haberi okuyunca anladı.   Grubuyla turnede olan Tufan’ın ihanetine uğradığını öğrenmişti.  İnandığı tüm değerler kökünden sarsılan Nilüfer, arabasına binip  yola çıktı. Bu yolculukta hayatını ve geçmişini sorgulamaya başladı.  Ani bir kararla arabasının direksiyonunu Şile yönüne çevirdi.  Ama bu kararın hayatını nasıl derinden etkileyeceğinden habersizdi.  Direksiyonu çevirdiğinde kaderinin de çarkını çevirdiğini bilmiyordu.       Cihan, samimi bir zaman diliminde bile Nilüfer’i çözememiş,  sürekli kadının görünmez zırhlarına çarptığını hissetmişti.  Nasıl bu kadar samimi görünürken mesafeli kalabiliyordu?  Cihan’ın çarpıp durduğu o zırhları üzerinde orantılı bir şekilde  taşıyordu. Kadının yüzündeki hüzün, onu çok etkilemişti.  Öyle hissediyordu ki, o hüzün bu güzel yüze kısa bir süre  önce yerleşmişti. Belli ki, uzun süre orada kalmayı planlıyordu.