Hıristiyanım diyen kişi eğer samimi bir Hıristiyansa “Ben efendimiz Mesih İsa’ya benziyorum” gibi büyük bir iddia da bulunuyor demektir. Oysa tarihe baktığımızda bu gerçeği anlayan gerçek kelami Hıristiyanların her zaman az sayıda kaldıklarını görürüz. Onlar İncil’de denildiği gibi “Tuz ve Işık olma” görevini üstlenmişlerdir. Aslında bir tutam tuzun tadı yeterlidir. Ya da az bir ışık da olsa ortalığı aydın-latabilir. Bu nedenle haçlıları ile, yoz-lukları ile, politik mücadeleleri ile Hıristiyanlığı kalkan yapıp kendi insan açgözlülüklerini, nefret ve kinlerini ortaya döken tarih içindeki bir çok din kullanıcıları ile samimi Mesih İsa’ya benzeyen ve Rab Müjdesinin o esneklik dolu yaşamını sürmeye çalışan sadık imanlıları hep ayrı tutmak hepimizin insanlık görevidir.