“… Konusu şiddet olan bir yazının ete kemiğe bürünmesi bir yandan sevindirici fakat diğer taraftan psikolojik olarak gerginlik yaratan bir süreçti. Kadınlara ulaşmanın zorluğu bir yana, onları dinlerken ruhunuz azap görse bile bunu onlara yansıtmamanız gerekir… Nihayetinde bir psikolog değil, akademik hayatın henüz başında birisiniz. Görüşme odası, bugünlerde çok fazla bilinen “Kırmızı Oda” dizisindeki gibi değil, daha çok anlatılanlarla gittikçe kararan bir odaya dönüşüveriyor. Mesela karşınızda dişi kırılmış, üzerinde söndürülen sigara izleri hala duran, dahası sizinle aynı yaşta fakat yaşadığı sıkıntılar nedeni ile çok daha yaşlı görünen kadınlarla bağ kurmamalısınız ve onlara bir araştırma nesnesi gibi yaklaşmalısınız. Nitekim elimden geldiğince böyle yaptım. Fakat görüşme odasından çıktıktan sonra kimliğini, yaşadığı yeri gizlemekten başka çaresi olmayan kadınlarla kurum içinde yürürken bile öldürülme korkusunu derinden hissettiğimi saklayamayacağım…”Bu araştırmada aile içi kadına yönelik eş şiddeti sorunu ele alınmıştır. Kadınların şiddete neden tahammül ettikleri, şiddete karşı ne tür çözüm mekanizmalarına başvurdukları ve bunlara rağmen sorunun neden çözümsüz kaldığı meselesi anlaşılmaya çalışılmıştır.