“Kulübemiz ruhlar âlemindeki tanışıklığımıza dayanır,” dedi. “Ne zaman form giydiğinin ne önemi var? O, tanışıklığımız kadar eski, aşkımız kadar yenidir.”… Kutsal kitabın sayfaları göklerde uçuşuyor. Hani bir zamanlar hayalleri süslediği gibi ahenk ve yumuşaklıkla değil; çelik kanatlı kuşlar, mızrak savuran kasırgalar gibi… Gökyüzü delik deşik, kan ve fışkıdan yol alamıyor güneşin ışıkları. Yer ise yerinden kaymış. Her yer kapkaranlık. Kadınların başörtüleri iğne tutmaz oldu; iğneler göğe saçılıyor, gökten iman ehlinin kalbine saplanıp yeniden göğe yükseliyor. Bu kanlı dansın ritmine dayanabilecek kalp var mıdır?