Yalnızlıktan korkmazsınız, etrafınızdaki kalabalıktan korktuğunuz kadar. Çünkü onlar, adını koyamadığınız kalabalıklar, yalnızlığı bile çok görürler insana. Çocuk gibi sinmek istersiniz bir köşeye öncesiz ve sonsuz bir huzura sarılmak istercesine.Öncesiz ise eğer savaştıklarınız, sonsuzluğun bir anlamı olmaz yaşamınızda. Çünkü hayatın mihenginde sadece ve sadece “yaşananlar“ vardır. Zaman bir fısıltı olur yılların özlemi ile demlene demlene yayılan; mekândır gönül, mahzenlerde sabır ile gizlenen…Bağlayamazsınız bir sona, ne yeri vardır ne yurdu…