Georges Bernanos adındaki bir Fransız yazar, “çocukluğun dilini yeniden öğrenmek için” yazdığını söyler.Uğurböceğinin sizlere sunmakta guru duyduğu bu öykü kitabının yazarı Hüseyin Gökçe için de, başlıca yazma nedeni bu olsa gerek.Çünkü onun öyküleri, çocukların gözünden dünyayı anlatır.Biz büyüklerin bir daha asla o şekilde göremeyeceğimiz bir dünyadır bu.Saf, temiz, berrak ama dopdolu ve rengarenk…İnsanlar büyüdükçe, küçük güzel şeyler daha zor farkediliyor olsa gerek ki, mutlu olmak için çok şeye ihtiyaç olduğunu düşünür büyükler.Oysa, bir tane erik, bir plastik patlak top, gökmavisi bir misket, çamurdan ev, kumdan kale…bir çocuğun bütün gün gülüp eğlenebilmesi için yeterli olur bazen.Sevgili dostum Hüseyin Gökçe, Uğurböceği çocukları için, hatıra kutusunda saklar gibi sakladığı o pırıl pırıl çocuk dilini kullanarak bakın ne kadar da güzel öyküler yazmış.Çok beğenecek, çok eğlenecek bazan da hüzünleneceksiniz. Selim Gündüzalp