İnsan,her şeye bir hayali olduğunda inanır.Sever , sevilir  , güler  ve ağlar  demeyeceğim.Çünkü aslında hayat, sevip sevilmekten gülüp ağlamaktan ibaret değildir.Mesela yürümeyi ilk öğrendiğinde hep düşersin.Hayata ilk  gözünü açtığuında  ağlarsın. Sonra büyürsün.İlk çevreyi, sonra da kendini öğrenirsin.Hiç kimse de sana çıkıp sana kendine  değer vermeyi öğretmez,kendinden önce bir başkasını düşünmeyi  ya da  ağzından çıkan  sözlerin nereye gideceğini..Mesela insanlığın,insan olarak  dünyaya gelmekle olacağını düşünüyorsan yanılıyorsun.Sevgili okurum ; bu  dünyada  sadece sen ve ben yokuz kafanı kaldır ve etrafına iyi bak!