Sekülerleşme, Türkiye’de düşüncenin ve siyasetin tartışma konularından birisi olageldi. Bu kadar çok tartışılmasının en  temel sebebi kavramın bir belirsizlik ya da kafa karışıklığı üzerinden değerlendirilmesi olabilir. Sekülerleşme aydınlarımız tarafından modernleşme, çağdaşlaşma ile eş anlamlı değerlendirilmekle birlikte siyasal angajmanların sertleştiği dönemlerde bir paket program diyebileceğimiz Kemalizmin ana rengi olarak görüldü. Tüm bu tartışmalar sekülerleşmenin din ile teması üzerinden şekillendi. Türkiye’de vesayetin sert biçimde hissedildiği dönemlerde kavram siyasette operasyonel biçimde kullanıldığı için olumsuz çağrışımlarla yüklendi. Bu da kafa karışıklığının yoğunlaşmasına sebep oldu.Yasin Aktay, İslâm ve Sekülerleşmenin Kaynakları başlıklı çalışmasında özellikle entelektüel kamudaki kafa karışıklığını dağıtmak için bir çaba içerisinde. Aktay bu kavramı, Türkiye’nin düşünce hayatında belki de ilk defa siyasal tartışmaların uzağında ve buradan bir gözle ele alıyor.