Çarşı ve bedestende ticaret durmuş, bakkallarda ve attarlarda ve bezzazlardaki hiçbir mal yerinden kıpırdamaz olmuştu. Beyler, paşalar ve vükela ve vüzera haricinde kalan herkes, san’at, zanaat ve dahi ticaret erbabı işsizdi. Kalyonlar limandan çıkmıyordu. (s. 9)Sene 1730 tarihine gelmiş idi, boş laflar bir yana, mühim tespit şudur ki, nice Müslüman’ın da cebinde para kalmamış idi, ziyade zaruretleri var idi, kendilerini idareden aciz idiler, onlar da dilenecek hâle gelmişlerdi. Gerçek bu mudur? Evet, gerçek tamamen budur. (s. 17)Bu caniler doğrudan Cüce Veli Paşaya bağlıydılar ve mütemadiyen pusuda duran bu baş caniden başka hiç kimse onlara hesap soramazdı. Şeytanı bile çaresiz bırakan Cüce Veli Paşaya kimsenin hükmü geçmezdi, onun her şeye kudreti yeterdi. Pis işlerle şöhret sahibi olmuş Cüce Veli Paşa, insanlarla yaşamak için yaratılmamış bir âdemdi, çehresi gibi ruhu da karaydı. Allah onun şerrinden mazlum reayayı korusun. (s. 52)